Wat is osteopathie?

 

 

 

 

Dr. A. Still

 

 

Geschiedenis van Osteopathie

Osteopathie is door de Amerikaanse arts Dr. A.T.Still (1828-1917) aan het einde van de vorige eeuw ontwikkeld.

Hij ontwikkelde een nieuwe vorm van geneeskunde waarin hij de kennis van anatomie, fysiologie en pathologie bundelde. In 1870 richtte hij een school op voor osteopathie, American School for Osteopathy. Verschillende leerlingen van Dr. Still brachten de leer van de osteopathie vervolgens naar Europa.

Dhr. Sutherland (1873-1954), ook een leerling van Dr. Still, ontwikkelde vervolgens de cranio- sacraal therapie.

 


 

Osteopathie kun je in vier grondprincipes samenvatten:

 

  1. Het lichaam (mens/ dier) functioneert als een eenheid

  2. Het lichaam (mens/dier) beschikt over een evenwichtsysteem dat de neiging heeft om bij ziekte zelfregulerend en zelfgenezend te werken

  3. Het zoeken naar dat gezonde evenwicht is afhankelijk van een ongestoorde werking van het circulaire en neurologische systeem

  4. De logische behandeling is gebaseerd op deze filosofie en is dus holistisch en causaal

Osteopathie is een behandelvorm die ernaar streeft het verloren evenwicht in het lichaam te herstellen. Dit evenwicht kan verstoord zijn door bijvoorbeeld:

  • trauma, uitglijden in de wei, vastliggen in stal, ophangen aan touw poetsplaats

  • overbelasting in de training, overvragen van een (jong) paard

  • scheefheid, ook in de ruiter

  • spanningen door stress, angst

Behandelbare componenten bestaan uit drie systemen die nauw met elkaar samenhangen: 

  1. het parietaal systeem (botten, spieren, pezen, wervelkolom, alle gewrichten)

  2. het visceraal systeem (de organen en orgaanvliezen)

  3. het cranio- sacraal systeem (verbinding schedel en heilig been)

De osteopatische behandeling beslaat al deze systemen en zal zo proberen het natuurlijke evenwicht binnen het lichaam te herstellen.